TransEuropExpress

Trans Europ Express

Trans Europ Express (TEE) is de benaming voor een voormalig netwerk van luxueuze binnenlandse en internationale sneltreinen in Europa. Met het concept werd in 1957 gestart, naar het idee van F.Q. den Hollander (toenmalig president-directeur van de Nederlandse Spoorwegen).

1957


De TEE: een Nederlands initiatief

Oud-NS-directeur Den Hollander nam in de jaren ’50 het initiatief voor een internationaal netwerk van snelle en luxe treinen om zeventig grote Europese steden met elkaar te verbinden. Hierbij besloten de Nederlandse en de Zwitserse spoorwegen met elkaar samen te werken voor de verbinding Amsterdam – Zürich. Voor gebruik van de treinen was een speciale toeslag verschuldigd.

1971

de Treinnummers

In Mei van dit jaar werden de treinnummers Europees vastgesteld, waarbij de nummers onder de honderd werden toebedeeld aan de TEE-treinen. De TEE-treinen hadden daarna over de hele route hetzelfde unieke nummer. Aanvankelijk werd dieselmaterieel gebruikt, vanwege de verschillende stroomsoorten die op de spoorwegnetten in Europa werden gebruikt en door het ontbreken van geëlektrificeerde internationale baanvakken (in september 1957 was Roosendaal-Antwerpen het eerste geëlektrificeerde baanvak in Europa).

1977

Het einde van de TEE

In grote luxe konden ruim honderd mensen een adembenemende reis maken door Nederland, België, Frankrijk, Duitsland en Zwitserland.
Helaas werden de overgebleven TEE-treinen aan Canada verkocht. Twintig jaar later kocht een Zwitserse stichting de resterende bakken om er nostalgische ritten mee gaan maken, maar het plan stierf helaas een stille dood.